- - - 12 เรื่องผีๆแถวมหาวิทยาลัย - - -

 เรื่องที่ 1 : ป๊อก ครืด

     เรื่องผีอันดับหนึ่งของ มหาลัย... ในแง่ของความเศร้า ระยะเวลาที่เกิดเหตุการณ์ไม่ทราบแน่ชัดแต่สถานที่เกิดคือ หอหญิง ในสมัยที่มหาลัย ยังเป็นที่รกร้างอยู่มาก ถนนยังเป็นลูกรังถนนหน้าฝนเป็นโคลน รถไปมาลำบาก ตอนกลางคืนมืด ไม่มีแสงไฟ เรื่องเกิดกับ นักศึกษาสาว คู่หนึ่งอาศัยอยู่ที่ประมาณ ชั้น 2 หรือ 3ของหอ    ช่วงนั้นเป็นช่วงสอบ นักศึกษาต่างกำลังอ่านหนังสือกันอยู่ ประมาณว่านักศึกษาหญิงคนหนึ่งไม่สบาย อ่านหนังสือในห้องตอนหัวค่ำแล้วรูมเมทชวนไปทานข้าว แต่เพราะเป็นไข้อยู่จึงไปไม่ไหว อยากพักผ่อน พอเมทคนนั้นเห็นเพื่อนไม่สบาย ด้วยความเป็นห่วง จึงบอกว่าเดี๋ยวไปทานข้าวเองก็ได้ แล้วจะห่อข้าวมาฝากเพื่อนคนที่ไม่สบายก็บอกว่า ยังไงฝากซื้อลาดหน้า (หรือผัดไทซักอย่างที่เป็นเส้นๆ) มาให้ทีละกันกินแล้วจะได้กินยาเมทคนนั้นก็บอกว่าได้เดี๋ยวจะรีบไปรีบกลับ     หลังจากที่เพื่อนออกไปจากห้องคนที่ไม่สบายก็นั่งอ่านหนังสือต่ออ่านได้ซักพักก็ไม่ไหว เพราะไข้ขึ้น จึงนอนตอนนอนอยู่นั้นสลึมสลืออยู่ แต่มีความรู้สึกว่านานมากแล้ว เพื่อนทำไมยังไม่กลับมาซะทีตกดึก ฝนเริ่มตก นักศึกษาคนนั้นก็ตื่นขึ้นมาอ่านหนังสือต่อในใจเป็นห่วงเพื่อนเพราะออกไปนานมากยังไม่กลับ     ซักพักนักศึกษาคนนั้นได้ยินเสียงเบาๆ ดังจากชั้นล่าง จากทางบันได ”ป๊อก…………ป๊อก…..ป๊อก………ป๊อก…….” เสียงนั้นดังเป็นระยะๆ ใกล้เข้ามาจากทางบันได ดังขึ้นเรื่อยๆ เสียงเหมือนคนกำลังแบกของหนักบางอย่างขึ้นมา และเสียงนั้นก็ดังมาจนถึงชั้นที่ห้องนักศึกษาหญิงคนนั้นอยู่ แล้วเสียงก็เปลี่ยนไป “ครื……..ด……..ครื………..ด…….ค..รื…ด” เสียงเหมือนคนกำลังลากอะไรซักอย่างใกล้เข้ามาเรื่อย จนมาหยุดอยู่ที่หน้าห้อง นักศึกษาหญิงเริ่มเอะใจ และมองไปทางประตู ในใจนึกว่าเพื่อนกลับมาแล้ว แต่ยังเงียบ ได้อึดใจนึงก็มีเสียงเคาะห้อง “ก๊อก ก๊อก ก๊อก” แล้วเงียบไป นักศึกษาสะดุ้งสุดตัว คิดว่าไม่ใช่เพื่อนแน่แล้ว ถ้างั้นทำไมไม่เปิดเข้ามาเลย จึงเดินไปเปิดประตู ตรงลูกบิดประตูมีถุงใส่ห่อลาดหน้าแขวนอยู่ พอเห็นห่อลาดหน้า ก็งง แล้วเพื่อนอยู่ไหน ทำไมไม่กลับมา หรือติดฝนเลยฝากคนอื่นเอามาให้ แต่ทำไมต้องเอามาแขวนไม่รอเจอกันก่อน จะได้รู้ว่าเป็นใคร แล้วทำไมเดินเร็วจัง มีแต่รอยเปียกน้ำเป็นทางจากบันได...คิดต่างๆนา แต่แล้วก็แกะห่อลาดหน้าออกทานเสร็จก็ทานยาตาม ได้ซักพักก็ม่อยหลับไป    รุ่งเช้า…………….มีคนมาเคาะห้องบอกว่าเพื่อนตายแล้ว นักศึกษาหญิงคนนั้นถูกฆ่าข่มขืนตรงพงหญ้าข้างทางคาดว่าเหตุเกิดประมาณหัวค่ำ ลักษณะศพสภาพแขนและขาทั้งสองข้างหักอาจเกิดจากการที่คนร้ายเอาท่อนไม้ทุบตีเพื่อไม่ให้หนี นักศึกษาหญิงที่ตายกำลังเดินทางกลับจากตลาด(ไม่แน่ใจว่าเป็นฝายหินหรือตลาดต้นพะยอม) หลังจากทานข้าวเสร็จทุกทีจะไปกับเพื่อน> แต่เพื่อนไม่สบายจึงไปคนเดียว โดยเพื่อนฝากซื้อข้าวห่อคนร้ายอาจเห็นว่าเป็นคนเดียวจึงลงมือแล้วลาดหน้าเมื่อคืนล่ะ?ไม่มีใครรู้คำตอบแน่ชัด แต่จากที่ฟังกันมาคือหลังจากที่ตายไปแล้ว ด้วยความเป็นห่วงเพื่อนเพราะว่าไม่สบาย และยังหิว นำห่อลาดหน้าที่ซื้อมาฝากไปส่งให้แต่จะไปส่งยังไง แขนหัก ขาหัก หมดแล้วลักษณะที่เขาเล่ามาคือพื่อนคนนั้นใช้ปากคาบถุงแล้วใชคางเกยพาตัวเองมาจนถึงหอพักแล้วใช้คางเกยบันไดลากตัวเองขึ้นมา เป็นเสียง“ป๊อก ป๊อก” เสียง “ครืด”ที่ได้ยินคือเสียงลากตัวเองจากบันได มาจนถึงหน้าห้องปรากฎเป็นรอยเปียกน้ำยาวติดต่อกันหลังจากส่งห่อลาดหน้าให้ได้แล้วก็หมดห่วง….ตอนแรกทุกคนไม่เชื่อที่นักศึกษาคนนั้นเล่าแต่หลังจากที่นักศึกษาที่พักอยู่ข้างๆห้องยืนยันว่าในคืนนั้นได้ยินเสียงเหมือนคนกำลังยกของหนักและลากของหนักจากข้างล่างขึ้นมาแล้วทุกคนต่างเชื่อสนิทใจ…..มิตรภาพอยู่เหนือความตาย….

เรื่องที่ 2 : เปรตหอนาฬิกา

     อันเนื่องจากเคยเป็นป่าช้าและลานประหารเก่ามาก่อนทำให้เรื่องเล่าเรื่องผี ทั้งเก่าและใหม่มีมากมาย เรื่องนี้อยู่ที่หอนาฬิกาใหญ่ ตรงสี่แยกจากประตูหลังมอตรงนั้นจะเป็นวงเวียนสี่แยกฝั่งตะวันตกเฉียงใต้เป็นคณะวิศวะฝั่งตะวันออกเฉียงใต้เป็นคณะศึกษาและโรงเรียนสาธิตฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ เป็น หอชาย และฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือเป็นหอหญิงเรื่องนี้มีอยู่ว่า เล่ากันว่า ตรงหอนาฬิกา กลางวงเวียน มีเปรต หากไปลองของอาจโดนดีได้ วิธีการลองดีคือ ตอนเที่ยงคืนให้ไปวนรถทวนเข็มที่หอนาฬิกา สามรอบ (วงเวียนจะเวียนรถตามเข็ม) เล่ากันว่า ผู้ที่ลองทำอย่างนั้น ไม่เคยมีใครวนรถทวนเข็มได้ครบสามรอบซักคน ผู้มีประสบการณ์เล่าว่าในขณะที่วนรถอยู่นั้น จะรู้สึกได้ถึงลมที่เย็นผิดปกติแต่วนไปสองรอบก็ไม่เกิดอะไรขึ้น มาเกิดตอนที่จะครบรอบที่สามจู่ๆก็มีเสาสองต้นตั้งขวางถนนอยู่ ทำให้ต้องหักรถหลบ รถล้มบ้าง แฉลบบ้างไปตามๆกันใครอยากรู้ก็ลองดูอีกกรณีหนึ่งมีข่าวอยู่บ่อยๆว่านักศึกษาที่พักอยู่ในหอพักชายและหญิงฝั่งที่ติดกับหอนาฬิกา มักได้ยินเสียงแหลมๆเล็ก ดังมาจากทางหอนาฬิกา สอบถามแล้วคืนนั้น เด็กสาธิตไม่มีการทำกิจกรรมและคณะวิศวะไม่มีกิจกรรม หรือการก่อสร้างใดๆ และที่สำคัญ บางห้องได้ยินบางห้องไม่ได้ยินทั้งที่อยู่ติดกัน? เป็นเพียงเรื่องเล่า

เรื่องที่ 3 : ห้องสีชมพู

     เรื่องนี้เกิดที่หอหญิง เป็นเรื่องของนักศึกษาหญิงที่เข้ามาพักในหอในแล้วไปมีอะไรกับผู้ชาย แล้วเกิดพลาดตั้งครรภ์ขึ้นมา รู้ตัวเอาตอนท้องได้ 4 เดือนแล้วแต่มันยังไม่ป่องออกมาจึงปิดเงียบไม่ให้ใครรู้แม้แต่เมททำยังไงถึงจะเอาออกได้ พลาดไปแล้วแต่ไม่อยากเสียอนาคต ไม่มีเงินทำแท้ง แฟนไม่รับผิดชอบ ตัดสินใจเอาออกเองในห้องพักโดยเลือกตอนช่วงที่เพื่อนไม่อยู่ทำเองคนเดียว โดยไม่ทราบวิธีการ ปรากฎว่าผลร้ายกว่าที่คิดนักศึกษาคนนั้นตกเลือดตายในห้องเพื่อนมาพบศพตอนเย็น เห็นรอยเลือดกระจัดกระจาย ติดฝาผนังบ้างก็มีหลังจากจัดการเรื่องศพเรียบร้อยแล้ว (รวมถึงทำความสะอาดห้อง)โดยที่เมทของคนตายก็ย้ายไปอยู่ที่อื่น แม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดเห็นรอยเลือดสีจางๆติดอยู่ที่ผนังสีขาวก็เลยให้คนเอาสีขาวมาทาทับ วันรุ่งขึ้นเปิดเข้าไปทำความสะอาดรอยเลือดยังมีอยู่เหมือนเดิม ไม่ว่าจะทำยังไงทั้งขัด ทั้งถู หรือทาสีใหม่ รอยเลือดนี้ก็ยังไม่หายไปจนสุดท้ายทางหอพักจึงต้องนำสีชมพู ไปทาทั้งห้องเพื่อไม่ให้เห็นรอยเลือด กลายเป็นห้องสีชมพูตั้งแต่นั้นมาปัจจุบันเป็นห้องเก็บของที่ปิดตาย เคยมีแม่บ้านเข้าไปทำความสะอาดที่ห้องนี้ แล้วออกจากห้องไม่ได้ เพราะลูกบิดถูกล๊อค (ทั้งที่ตัวล๊อคอยู่ในห้อง) ลองไปเยี่ยมชมดูได้ครับหนึ่งความพลาดพลั้งที่ไม่มีอะไรแก้ไขได้

เรื่องที่ 4

     ที่ห้องน้ำคณะสังคมศาสตร์ ที่เก่าๆหน่อยลองไปหาดูเอาเองลักษณะห้องน้ำคือประตูอยู่ตรงกลาง เข้าไปแล้วโถฉี่จะอยู่ทางซ้ายมือ ส่วนอ่างล้างหน้ากับกระจกส่องหน้า จะอยู่ทางขวารุ่นพี่ที่อยู่คณะสังคมเคยเล่าว่าเคยมีคนเล่าให้ฟังว่า(ฟังเขามาอีกต่อหนึ่ง)ตอนกลางคืนช่วงใกล้สอบไปอ่านหนังสือที่คณะสังคม แล้วปวดฉี่เลยไปฉี่ที่ห้องน้ำนี้ ลุกเข้าห้องน้ำคนเดียว คนอื่นๆก็นั่งอ่านหน้งสืออยู่ คนไปฉี่ก็เข้าไปฉี่ธรรมดาห้องน้ำมีโถฉี่สองอัน อันแรกติประตูอันที่สองอยู่ด้านขวา ข้างในไปอีก เขาบอกว่าตอนจะฉี่ ก็จะฉี่ที่โถแรกเพราะใกล้กว่า แต่ไม่รู้นึกยังไงเลยเดินเลยไปฉี่ที่โถข้างในตอนฉี่ก็ยังไม่มีอะไรแต่ตอนฉี่เสร็จแล้วมองออกไปที่กระจกภาพในกระจกสะท้อนเห็นกำลังมีคนยืนฉี่อยู่ที่โถฉี่อันแรก!(หันหลังให้)นึกว่าตาฝาดเพราะหันไปดูก็ไม่มีอะไร แต่พอไปดูในกระจก ก็เห็นเหมือนเดิม? คืนนั้นเลยไม่ได้อ่านหนังสือกันพอดี พวกขี้เหล้าทั้งหลายที่ชอบไปกินแถวนั้นก็ระวังหน่อยละกัน

เรื่องที่ 5

     สมัยนั้นเวลากลางคืนดอยสุเทพยังไม่ปิดความนิยม(ที่ไม่ค่อยดีเท่าไร)อย่างหนึ่งก็คือเวลาเมาๆนักศึกษาทั้งหลายมักจะขับรถขึ้นดอยกันขึ้นไปดูเชียงใหม่ทั้งเมือง ตอนกลางคืนมันสวยดี (แต่ดันขับรถตอนเมาไม่ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง)วันหนึ่ง นักศึกษาจากคณะวิศวะสองคนเพิ่งเลิกจากกังสดาล(แต่ก่อนร้านนี้ฮิตครับ)ครึ้มๆขึ้นมาก็เลยขับรถเลยจากทางเข้า กะขึ้นดอยไปชมเมืองเล่น คนขับก็ขับไปข้างหลังคนซ้อนก็นั่งไป เมาๆขึ้นมาคนซ้อนก็เลยหลับ(สมัยก่อนแปดสิบเปอร์เซ็นต์นักศึกษาขับแมงกะไซค์ไม่ใช่รถยนต์อย่างทุกวันนี้) ซักพักหนึ่งคนซ้อนก็ตื่น กำลังเข้าโค้งพอดี เห็นหญิงสาวคนหนึ่งยืนโบกรถอยู่ข้างทาง แต่คนขับก็ขับเลยผ่านไป ด้วยความเป็นสุภาพบุรุษจัด ก็เลยถามคนขับว่า “ทำไมmungไม่จอดรถลงไปถามหน่อยล่ะ เผื่อเขามีปัญหาอะไร?” คนขับ “kuไม่จอดด้วยหรอก คนนี้เขารอโบกทุกโค้งเลย เจอมาหลายโค้งแล้ว เดี๋ยวโค้งหน้าmungกะku ก็เจอเขาอีกแหละ...”

เรื่องที่ 6 : เรื่องพยาบาลในชุดแดงของคณะแพทย์

     เห็นเขาเล่าว่ามีนักศึกษาคนนึงของคณะแพทย์อยู่ทำงานในตึกของฝั่งสวนดอก(ไม่แน่ใจว่าเป็น โรงพยาบาลหรือตึกแพทย์คนเล่าไม่ยืนยันแต่2ตึกนี้ก็ใกล้กันนี่กลับเข้าเรื่องต่อ)เขาคนนี้ก็ทำงานอยู่จนดึกก็เลยว่าจะลงลิฟต์มาระหว่างที่รอ เขาก็ได้ยินเสียงเดินมาข้างๆเขาก็หันไปมองเห็นพยาบาลคนนึงเดินมา เขาก็ไม่ได้สงสัยอะไร เพราะพยาบาลกับแพทย์ก็ต้องเจอกันบ่อยๆอยู่แล้วระหว่างรอลิฟต์นักศึกษาคนนี้ก็ได้กลิ่นอะไรแปลกๆ ก็เลยหันไปมองพยาบาลคนนี้ ก็ไม่เห็นมีอะไร ซ้ำพยาบาลคนนี้ยังยิ้มให้ด้วย สักพักต่อมาเมื่อเข้าไปในลิฟต์พยาบาลคนนี้ก็ถามว่ามาทำอะไรดึกๆอย่างนี้เขาเลยตอบว่ามาศึกษาเรื่องการผ่าตัดภายในเพราะว่าจะสอบ พยาบาลคนนี้เลยบอกว่างั้นให้ฉันช่วยนะนักศึกษาคนนี้ก็เลยงง และเริ่มสังเกตว่าคอของผู้หญิงเริ่มมีเลือดไหลออกมาจากคอเรื่อยๆเขาตกใจมากพยายามที่จะหนีออกมาจากลิฟต์แต่ลิฟต์เหมือนค้างหรืออะไรไม่ทราบ เลือดไหลนองทั่วชุดของนางพยาบาลคนนี้ แล้วเธอก็เริ่มสอนนักศึกษาแพทย์คนนี้ตั้งแต่ลำไส้ ปอด สมอง หัวใจ พร้อมทั้งควักส่วนต่างๆเหล่านี้ออกมา รุ่งขึ้นก็มีคนพบชายคนนี้นอนคาอยู่ทางประตูลิฟต์ที่เปิดปิดอยู่แล้วเขาก็เอาแต่ พร่ำเพ้ออย่างคนบ้าว่า” พยาบาลชุดแดง พยาบาลชุดแดง”

เรื่องที่ 7

     เรื่องมีอยู่ว่า มีเรื่องเล่าว่ามีนักศึกษาหญิงในมหาลัยแห่งหนึ่งแถวรังสิตผูกคอตายในห้องน้ำของตึกเรียนตึกหนึ่ง และหลายคืนแล้วที่มีคน ได้ยินเสียงของนศ.ญ ร้องไห้ หรือพบเห็นเธอเป็นประจำ โดยเฉพาะเห็นเธอในกระจก ในห้องน้ำนั้น..จนกลายเป็นเรื่องเล่าของมหาลัย.. วันนึงมี นศ. ชายกลุ่มหนึ่งประมาณ 3-4กำลังจะเดินกลับหอ คนนึงในกลุ่มก็เกิดคึกอยากลอง แต่อีก 3คนไม่กล้า....คนที่หนึ่งจึงเข้าไปคนเดียวโดยที่เพื่อนๆรออยู่ข้างนอก...นศ.ชายคนนั้นก็ทำเป็นเก่งตะโกนคุยกับเพื่อนข้างนอก... วันนี้ร้อนว่ะเนอะ...” แล้วเค้าก็เอาน้ำล้างหน้าแล้วก็เอาน้ำล้าง
หน้าแล้วก็ดูกระจกแล้วก็แต่งผมอยู่ซักพักแล้วก็เดินออกมา.ดูกระจกก็ไม่เห็นมีไรเลย เรื่องเล่าก็แค่เรื่องหลอกเด็ก อากาศมันร้อนkuเลยล้างหน้าซะด้วยเลย..” “ !!! “ “เฮ้ย mung เอาน้ำที่ไหนล้างวะ ห้องน้ำไม่มีคนใช้เค้าเลยตัดน้ำไปนานแล้ว...ไอ้กระจกตรงอ่างก็ด้วย กระจกก็มีคนเคยเอาของเขวี้ยงมันแตกไปนานแล้ว.”............ จบบริบูรณ์

เรื่องที่ 8

     อ๊าย...เรื่องลิฟท์แดงนี่เรื่องเล่าเยอะมาก เห็นว่าเมื่อตอนเหตุการณ์เดือนตุลาน่ะค่ะพวกทหารบุกเข้ามาในมหาวิทยาลัย แล้วพอลิฟท์ตัวนี้เปิดพวกมันก็กระหน่ำยิง คนในลิฟท์ซึ่งเป็นอาจารย์และนักศึกษาเสียชีวิตหมด
เลือดสาดกระจายทั่วลิฟท์ เมื่อผ่านพ้นเหตุการณ์นั้นแล้ว มหาวิทยาลัยกลับคืนสู่สภาพเดิม มีการบูรณะทำความสะอาดกันทุกพื้นที่ ไม่เว้นแม้แต่ลิฟท์ตัวนั้น แต่ทีนี้ทำยังไงคราบเลือดที่เปรอะเปื้อนอยู่ก็ไม่ออกเหมือนจะเป็นการประจานการกระทำอันบ้าเลือดและไม่ยุติธรรม จึงได้ทำการทาสีลิฟท์ให้เป็นสีแดง นี่เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้น แล้วก็ได้มีเรื่องเล่าตามมาว่า หลังจากที่ลิฟท์ได้เปลี่ยนเป็นสีแดงแล้วนั้น ก็ได้มีการนำกลับมาใช้ตามปกติ  แต่แล้ววันหนึ่งเมื่อนักศึกษาหญิงคนนึงกำลังใช้บริการลิฟท์แดงตามลำพังแต่แล้วเมื่อเธอมองไปที่กระจกกลับพบว่าไม่ได้มีเธออยู่เพียงลำพังหากแต่มีผู้โดยสารลิฟท์ตัวนี้อยู่มากมายแล้วยังมีอีกหลายครั้งหลายหนที่เหล่านักศึกษาอาจารย์ หรือแม้กระทั่งเจ้าหน้าที่ต่างๆได้พบเจอกับอาถรรพ์ของลิฟท์แดงตัวนี้เข้าทำให้มหาวิทยาลัยต้องเปลี่ยนตัวลิฟท์ใหม่แต่ว่าประตูลิฟท์แดงที่ถูกถอดออกไปตอนนี้ก็ยังตั้งอยู่ที่ชั้น4มาจนถึงทุกวันนี้

เรื่องที่ 9

     วงเวียนธรณี-ต้องขอโทษคนที่ผ่านทางนี้เป็นประจำ(ผมด้วย)จุดนี้มีเรื่องเยอะจริงๆ เรื่องนี้นานมาแล้วมีนักศึกษาสองคนกินเหล้าเมากันมา พอมาถึงข้างตึกธรณีคนขี่มองไปทางข้างตึกอังกฤษเห็นคนหัวขาดยืนอยู่ ตกใจจึงหยุดรถขยี้ตาดูอีกทีแล้วสะกิดถามเพื่อนๆบอกไม่เห็นอะไร มองอีกทีก็ไม่มีแล้วหันกลับมาข้างหน้ามีลวดเส็นเล็กๆขึงอยู่ระดับคอห่างออกไปเมตรเดียว ถ้าไม่หยุดรถคง..

เรื่องที่ 10

     อาคารเรียนรวมแพทย์ มีคนไปอ่านหนังสือกันสองคน พอดึกๆก็ไปซื้อไก่ทอดมากินเสร็จแล้วก็หาที่ล้างมือเจอก้อกน้ำข้างตึกก็ไปล้างมือที่นั่นตอนที่ล้างอยู่เพื่อนอีกคนก็ทำหน้าตกใจมากแต่ยังไม่พูดอะไรคนที่ทำหน้าตกใจรีบจูงมือเพื่อนกลับมาใต้ตึกแล้วถามว่ารู้มั้ยเมื่อกี้เห็นอะไรอีกคนบอกไม่รู้ คนนั้นจึงบอกว่าเห็นผมของอีกคนซึ่งผมยาวชี้ขึ้นมากระจุกหนึ่งเหมือนมีคนจับขึ้นมา รู้ทีหลังว่าตรงนั้นเป็นที่ล้างศพ!

เรื่องที่ 11

     แลปฟิสิกส์ -อันนี้ฟังเค้าเล่ามาอีกทีเป็นเรื่องนานมาแล้วเราเองก็มาไม่ทัน เรื่องมีว่าเมื่อก่อนตอนที่ตึกเก้าชั้นวิดยายังไม่ได้สร้างแลปฟิสิกส์ของเด็กปี1 ก็ยังทำที่แลปเก่า(น่าจะเป็นตึกฟิสิกส์)แลปคราวนั้นเป็นแลปเรื่องแสงคนที่เคยเรียนคงรู้ว่าห้องจะมืดเพราะปิดไฟและเป็นแลปมืดจริงๆ เพราะทำช่วงค่ำ นักศึกษาหญิงคนนึงก็เข้าห้องแลปแต่พาร์ทเนอร์แลปยังไม่มา คนอื่นๆก็มากันแล้ว ตรียมอุปกรณ์เสร็จเพื่อนก็มาแต่ก้มหน้าก้มตาไม่พูดไม่จาถามว่าเป็นอะไรก็ไม่ตอบเหลือบเห็นที่คอมีรอยแผลเป็นทางยาว เธฮจับไหล่เพื่อนถามว่าไปโดนอะไรมาเพื่อนเงยหน้าขึ้นมาแล้วหัวหลุดกลิ้งไปกับพื้น ผู้หญิงร้องกรี้ดแล้ววิ่งออกมาสลบตรงระเบียงฟื้นมามียามกับรุ่นพี่สองสามคน ถามว่าไม่รู้เหรอว่าวันนี้แลปงด เพราะเมื่อเช้ามีนักศึกษาในเซครถคว่ำตาย เพื่อนเลยไปงานศพช่วงค่ำกันหมด สอบถามชื่อได้ความวjาคือพาร์ทเนอร์แลปของเธอนั่นเอง! ส่วนคนที่เจอในห้องแลปทุกคนล้วนแต่ไร้ชีวิต

เรื่องที่ 12

     ทางเดินคณะวิดวะ มีคนสี่คนเข้าไปเล่นผีถ้วยแก้วตรงทางเดินยาวตรงข้ามหอ5ชายวันนั้นฝนตกด้วย มีผีผู้ชายเข้ามา พอถามว่าชื่ออะไรไม่ตอบถามว่ามาคนเดียวใช่รึไม่ใช่ก็ตอบว่าไม่ใช่จึงถามต่อว่ามากันเท่าไหร ่เค้าก็ตอบว่าเก้า(ไปเลข9)คนเล่นรู้สึกกลัวขึ้นมาจึงเชิญออกแล้วรีบกลับมาที่หอมีเพื่อนถามว่าไปไหนกันมา ก็บอกว่าไปเล่นผีถ้วยแก้วในคณะวิดวะเพื่อนก็ว่า อ๋อที่ยืนมุงเยอะๆตรงทางเดินน่ะนะ!

     อีกเรื่อง ได้ยินมาสดๆร้อนๆ ว่า มีหอๆ หนึ่งที่สร้างเสด ประมาณ 1 ปี กว่าๆ ได้เกิดเหตุการณ์ที่สยดสยองขึ้น ว่า มีนักศึกษา ปี 1 ไม่รู้ว่า คณะไรน่ะ ผูกคอตายที่ระเบียงข้างห้อง ที่มีขวดลวดที่ขึงไว้ที่ระเบียงห้อง เนื่องจากที่ว่า นักศึกษาคนนี้ ได้ ท้องเด็กขึ้นมา  จึงทำให้เทอ นั้นคิดไรไม่ถูก และอีกอย่างแฟนก็ทิ้ง ไม่ได้สนใจอะไรเลย เทอคนนั้นจึงได้ตัดสินชีวิตของตนเองโดยการผูกคอตาย จึงทำให้ หอที่ว่าดังกล่าวนั้น ตอนนี้ เฮี้ยนมากๆๆกลางคืนดูหนาวๆเยนๆทั้งๆที่อากาศร้อน และได้ยินเสียงครวญคราง เสียงร้องไห้ ตอนประมาณดึกๆ และหอนี้เป็นหอใหม่ที่มีเหตุการณ์ที่สยองเลยทีเดียว และคนที่อาศัยอยู่หอดังกล่าวก็พากันย้ายออก หรือ ย้ายจากชั้นที่เทอคนนั้นผูกคอตายหมดเลย จึงทำให้ชั้นนั้น เป็นชั้นที่ ว่างผู้คนอาศัยอยู่ และเป็นเรื่อง ล่าสุดที่ได้ยินมาอ่ะคับ....สยองน่าดูชม

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 

เมื่อก่อนไม่เคยได้คิด ผิดอะไรไม่เคยจะรู้

ไม่ได้ดูเหมือนในสิ่งที่กระทำ ให้ใครบางคนเสียใจ

จนมาจบตรงการแยกทาง ทุกๆอย่างที่เคยทำไว้

ก็ได้กลับมาเตือนย้ำใจให้คิด ว่าฉันนั้นโง่แค่ไหน

อยากจะหมุนเวลาให้กลับยังไง ก็ไม่ย้อนมันคืนได้แล้ว

ได้แต่ขอให้เธอได้โปรดอภัยให้กัน ซักครั้งจะยอมได้มั้ย

ช่วงชีวิตฉันที่ขาดเธอเหมือนจะตาย หัวใจมันทนไม่ไหว

มันคอยแต่มองร้องหาว่าเธออยู่ไหนและเป็นอย่างไร

กลับมาหาฉันได้โปรดเธอนะคนดี ต่อจากนี้ที่เคยร้องไห้

จะไม่ทำให้เธอต้องช้ำและเสียน้ำตา

กลับมาเป็นอย่างเดิมได้มั้ยรักกันอย่างเก่า 

แต่ก่อนไม่เป็นอย่างนี้ อยู่ดีๆน้ำตาก็ไหล

อยากให้เธอได้ฟังว่าฉันละอายที่ทำให้เธอเสียใจ

ถ้าไม่จบตรงการแยกทาง ทุกๆอย่างที่เคยทำไว้

คงไม่กลับมาเตือนย้ำใจให้คิดว่าฉันนั้นโง่แค่ไหน

รู้ว่าแผลที่ฉันนั้นได้ฝากยากจะลบมันไปจากใจ

แต่ว่าขอได้มั้ย ให้เปนฉันได้มั้ย…ให้ฉันรักษาเธอเอง

อยากจะพูดให้รู้ว่ารักเพียงเธอ....คนเดียว

<<<<<<<<<<<<<<<< คิดถึงแกเหมือนเดิม..........(=_=")

<เพื่อน>

คอยเตือนยามเพื่อนพลั้ง  คอยฟังยามเพื่อนขอ  คอยรอยามเพื่อนสาย
คอยพายยามเพื่อนพัก  คอยทักยามเพื่อนทุกข์   คอยปลุกยามเพื่อนท้อ
คอยง้อยามเพื่อนงอน  คอยสอนยามเพื่อนผิด    คอยสะกิดยามเพื่อนเผลอ
คอยเจอยามเพื่อนหา  คอยลายามเพื่อนกลับ      คอยปรับยามเพื่อนเปลี่ยน
คอยเรียนยามเพื่อนเที่ยว

"รอยยิ้มแบบของคุณ"
รอยยิ้มเป็นสิ่งแรกบนใบหน้าที่ใครๆสามารถมองเห็นได้ รอยยิ้มสามารถสร้างความประทับใจแก่ผู้พบเห็นทั่วไป
แต่คนเรามักมีรอยยิ้มที่ต่างกัน แล้วรู้ไหมว่า? รอยยิ้มที่พบเห็นบนมุมปากของทุกคน สามารถบอกนิสัยได้ด้วย...

1. ยิ้มมุมปาก :

คือ การยิ้มเผยมุมปากขึ้นเล็กน้อย คนที่ชอบยิ้มแบบนี้ ว่ากันว่าเป็นคนมีความน่าค้นหาอยู่ในตัว เป็นคนลึกซึ้ง ฉลาดเฉลียว และที่น่ากลัวมากๆ คือคนประเภทนี้ อ่านใจคนเก่ง และถ้าหากให้เค้า หรือเธอโน้มน้าวใจใครสักคน รับรองได้ผลแน่นอน...

2. ยิ้มเม้มปาก :

คือ การยิ้มแบบไม่เห็นฟัน เป็นรูปปากเลย คนที่ยิ้มลักษณะนี้ เป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูงมากเลยทีเดียว ระมัดระวังตัวกับสิ่งรอบข้าง หรืออาจเรียกว่า เป็นคนขี้ระแวงเอามากๆ รักสันโดษชอบอยู่คนเดียวเงียบๆ กับธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมที่สงบๆ เบื่อง่าย ไม่ค่อยมีความกระตือรือร้นสักเท่าไร และด้วยความที่มีโลกส่วนตัวสูง ทำให้ไม่ค่อยมีเพื่อนฝูงมาก ส่วนการที่จะทลายกำแพง เพื่อข้ามสะพานแห่งมิตรภาพ ถือว่าเป็นเรื่องยาก แต่ถ้าเป็นเพื่อนกันแล้ว คุณก็มั่นใจได้เลยว่า คนที่ยิ้มเม้มปาก จะเป็นเพื่อนที่ดีคนหนึ่งของคุณเลยที่เดียว

3. ยิ้มเยือกเย็น :

มีลักษณะเป็นคนน่าเชื่อถือ คนประเภทนี้ไม่ได้เป็นคนที่มั่นใจตัวเองนักหรอก แต่คนส่วนมาก จะเป็นคนซื่อๆ ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม และเป็นนักประนีประนอม

4. ยิ้มยั่วยวน :

มักพบในบทบาทการแสดง หรือตามนิตยสารแฟชั่นต่างๆ แต่ในชีวิตจริง ถ้าคุณยิ้มแบบนี้ แสดงว่าคุณเป็นคนช่างฝัน และ หลงใหลในเรื่องของศิลปะมากๆเลย

5. ยิ้มตาหยี :

เป็นยิ้มที่ดูน่ารัก... น่าหยิก...คนที่ยิ้มลักษณะนี้ เป็นคนที่มองโลกในแง่ดีสุดๆ ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใดก็ตาม มีอารมณ์ขันชนิดที่เรียกว่า เส้นตื้นเอามากๆ เป็นคนร่าเริง สดใส เฮฮา ไม่ชอบมีเรื่องกับใคร มีเพื่อนฝูงมาก ใครที่ได้อยู่ใกล้เป็นต้องชอบ และเต็มไปด้วยรอยยิ้มทั้งวัน
แถมยังเป็นคนที่รู้จักนำประสบการณ์ในอดีต มาปรับปรุงแก้ไข เพื่อใช้ในปัจจุบัน และอนาคตได้อย่างเยี่ยมยอดอีกด้วย...

6. ยิ้มเปิดเผย :
คือ ยิ้มแบบเห็นฟันชัดเจน ครบ 32 ซี่ เปิดปากเต็มที่ ใครเป็นเจ้าของรอยยิ้มนี้ ขอบอกว่า คุณเป็นคนที่ชอบการแสดงออก และมีความกระตือรือร้นมากๆชอบที่จะพบปะเช่นกัน

เพราะคุณ เป็นคนที่คอยสร้างสีสัน ให้กับคนรอบข้างได้อย่างดีทีเดียว
แล้วคุณล่ะ ยิ้มแบบไหน? เอ้า! ยิ้มกันหน่อย...

เกรด A-F ไม่ใช่ว่า A คือเก่งที่สุดหรอก มันมีที่มาอยู่ว่า

A = animal สมองน้อย

B = basic ก็แค่พื้นๆ

C = common ธรรมดา งั้นๆ

D = diligent ฉลาด หลักแหลม

F = fever เก่งจนเกิดกระแสความดัง

อันเกรด A เขาว่าเหมือนเช่นสัดว์  วันๆฟัดแต่ตำราน่าอดสู A Animal

สมองน้อยหงอยน่าดู สงสัยครู ให้ได้ไง ไม่ค่อยเจอ

B Basic ใครๆก็ทำได้ เพราะมันง่ายกันไปจนน่าขำ คนว่า"เบ"

เกินไปเลยไม่ทำ กลัวตอกย้ำความเบสิกสะกิดใจ >

C Common แบบนี้สิใช้ได้ คนทั่วไปยอมรับและนับถือเกรดแบบนี้ได้มาเรียก "ฝีมือ"

แต่ก็ถือว่ายังอ่อนเกินไป

D Deligent เกรดสุดฮิตของคนขยัน ฟิตทั้งวันแต่เลคเชอร์ไม่เคยสน

conc. วิชา จีบสาว ม่อเกินทน สุดยอดคน นายเยี่ยมมาก พูดจากใจ  เกรดใดๆไม่เท่า

F Fever ได้กันเกร่อรู้ทั่วถึงไหนๆ ใครได้มา ก็ Fever น่าชื่นใจ

แล้วค่อยไป เรียนซัมเมอร์ ด้วยกันเอย…..เหอๆ

กรูกะเมิง

...ไหล่ของกรู
มันไม่ได้มีความหมายเพียงเพื่อประคองหัวกรูไว้คนเดียวเท่านั้น
แต่เมิง สามารถใช้มันเพื่อประคองหัวเมิงได้ด้วย

...เสื้อของกรู
ไม่ได้มีไว้เพื่อห่อหุ้มร่างกายของกรูเพียงอย่างเดียว
มันพร้อมที่จะเป็นที่เช็ดน้ำตา
และสั่งขี้มูกของเมิงถ้าเมิงต้องการ

...แขนของกรู
ไม่ได้มีไว้จูงหมาเล่น แต่มันสามารถใช้ประคองเมิงเมื่อเมิงจะล้ม
แต่ถ้าเมิงล้มไปแล้ว กรูก้อยังมีมืออีกหนึ่งคู่ไว้ฉุดเมิงขึ้นมา

...ปากของกู
ไม่ได้มีไว้พูดพร่ามและกินทั้งวันหรอกนะ
แต่มีไว้พูดไห้กำลังใจเมิงเมื่อเมิงถึงเวลาที่จำเป็น

...ตาของกู
มีไว้เพียงเพื่อกระพริบขึ้นลงซะเมื่อไหร่
กรูเอาไว้ใช้มัน มองสิ่งดีๆในตัวเมิงตั่งหาก

...ฟันของกรู
กรูไม่ได้มีไว้กัดใครๆเค้า
แต่กูรูมีไว้เพื่อประดับเหงือก
ทุกครั้งที่ยิ้มไห้เมิงไง

...หูของกรู
ก้อไม่ได้มีไว้เพื่อเจาะรูแขวนเครื่องประดับ
แต่ใช้มันฟังเมิง เมื่อเมิงต้องการระบายอะไรออกมาไห้กรูฟัง

...ทีนของกรู
ไม่ได้มีไว้สะสมกลิ่น ถึงมันอาจจะมีบ้างก้อเหอะนะ
แต่กรูใช้ทีนกรู เดินอยู่ข้างๆเมิงนี่แหละ จะไม่ไปไหนไกล

...สมองของกรู
อาจจะไม่ค่อยมีประโยชน์เวลาสอบนัก
แต่มันจะทำงานหนัก
เมื่อเมิงต้องการความช่วยเหลือ

...และหัวใจของกรู
ก้อไม่ได้มีไว้เพื่อสูบฉีดเลือดเพียงอย่างเดียว
แต่มันทำหน้าที่เก็บเมิงไว้ข้างในด้วย

*******************

เหตุการณ์ต่อไปนี้เป็นเรื่องจริง
ผู้เล่ากล่าวว่าคนที่เล่าเรื่องตายแล้วไปไหน
ให้ผมฟังเป็นเพื่อนรุ่นน้องคนหนึ่ง

เขาเล่าว่าเหตุเกิดขึ้นท่ามกลางบรรยากาศวังเวงในบริษัทเก่าแก่แห่งหนึ่ง
ตั้งอยู่บนที่ดินซึ่งร่ำลือกันว่าเมื่อครั้งอดีตเคยเป็นป่าช้ามาก่อน
มีประวัติโจษจันเล่นขานกันมากมายที่เดียวเกี่ยวกับ เจ้านายดุและผีหลอก


เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อวันศุกร์ที่ 28 ธันวาคม ไม่ปรากฏปี
นางสาวกิ่งแก้ว(นามสมมติ) พนักงานพิมพ์ดีดวัยเบญจเพส
มีภารกิจการงานต้องสะสางมากมาย
วุ่นวายเป็นพิเศษเนื่องจากเป็นการทำงานวันสุดท้ายในรอบปี
รวมทั้งรุ่งขึ้นพรุ่งนี้จะย่างเข้าสู่ช่วงของลองวีคเอนด์
ตลอดวันนั้นจึงเกือบๆ จะมีสภาพเป็นวันโลกาวินาศ
สำหรับกิ่งแก้วโดยแท้
เธอต้องเคร่งเครียดหมกมุ่นอยู่กับงานตั้งแต่เช้าจนบ่าย
(และไม่มีเวลาว่างกินข้าวมื้อกลางวัน) กระทั่งเคลื่อนคล้อยกลายเป็นค่ำ
เพื่อนร่วมงานหลายคนค่อยๆ ทยอยแยกย้ายกันกลับบ้าน
ทำไปทำมาท้ายที่สุดทั้งบริษัทก็เหลือเธออยู่เพียงคนเดียว
ตอนนี้ล่ะ บรรยากาศในตึกเก่าๆ ทึมๆ แสงไฟสลัวจนแลดูแล้วชวนสยอง
รวมทั้งเสียงแกรกกรากของกระดาษกระพัดกระพือ
และอะไรต่อมีอะไรก็เริ่มแสดงบทบาทหน้าที่ของตนเองออกมาชัดเจน
และค่อยๆ ทบทวีความวังเวงมากขึ้นเรื่อยๆ


ขณะที่กิ่งแก้วทำงานของเธอเสร็จสรรพ และเตรียมตัวเก็บข้าวของเพื่อจะกลับบ้าน
เธอเหลือบชำเลืองมองไปยังผนังกำแพงด้านใกล้ๆ โต๊ะทำงาน
พลันก็ต้องตกใจสุดขีด ส่งเสียงกรี๊ดออกมาดังลั่น
สีหน้าซีดเผือดราวกับเลือดในกายเหือดแห้งหมดร่าง

สิ่งที่กิ่งแก้วเจอนั้น...ทำให้เธอเป็นเช่นนี้...สิ่งนั้นคือ.....
............ ........

ใช่แล้ว...สิ่งที่กิ่งแก้วพบคือ...ปฏิทินนี่เอง!!!!!!!!!!!! !!!
และสาเหตุที่ทำให้กิ่งแก้วตกใจเจ้าปฏิทิน ซึ่งดูแล้วไม่น่าจะตกใจเลย
เธอต้องพบเห็นกับวันหยุดต่อเนื่องยาวนายหลายวัน
ทำให้เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ตระเตรียมวางแผนจะไปเที่ยวไหนในช่วงวันหยุด
เหล่านี้เอง เป็นเหตุให้กิ่งแก้วต้องอุทานออกมาว่า

.........ตายแล้ว....จะไปไหนดี !!!

###ครั้งแรกของเรา###

>>>>>>>>>มันเป็นครั้งแรกของเราในขณะที่เรานอนหงาย
>>>>>กล้ามเนื้อของเราเกร็งไปหมด
>>>>>>>>>>>>>>>เราดันเค้าออกไปชั่วครู่เพื่อขอเวลาตั้งตัว
>>>>>>>>>>เค้าปฎิเสธพร้อมกับเข้ามาหาเรา
>>>>>>>>>>>>>>>>เค้าขอให้เราอย่ากลัว และเราก็ผงกหัวรับอย่างกล้าหาญ???
>>>>>>>>>เค้ามีประสบการณ์มากกว่า
>>>.แต่ในครั้งแรกที่นิ้วของเค้าควานหาที่ที่เหมาะสม
>>>>>>เค้าเริ่มแหย่ลึกลงไป ตัวเราก็เริ่มสั่น ร่างกายของเราตึงมากๆ
>>>>>>>>>>>>>>>แต่เค้าก็อ่อนโยนเหมือนกับที่เค้าสัญญาว่าจะเป็น
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>เค้ามองลึกลงไปภายในดวงตาของเรา
>>>>>.>>>และบอกให้เราเชื่อเค้า เค้าเคยทำมาหลายครั้งแล้ว
>>>>>>>>>>>>>>>ยิ้มของเค้าทำให้เราผ่อนคลาย
>>>>>>>และเราก็เปิดกว้างขึ้นเพื่อให้เค้าเข้าได้ใกล้ขึ้น
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>เราเริ่มอ้อนวอนขอให้เค้าทำเร็วๆ
>>>>>>>>>>แต่เค้าค่อย ทำอย่างช้าๆ เพื่อให้เราเจ็บปวดน้อยที่สุด
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>ขณะที่เค้ากดเข้าไปมากขึ้น ลึกขึ้น
>>>>>เรารู้สึกว่าเนื้อเยื่อของเราถูกเปิดออกมา
>>ความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่ว
>>>>>>>>>>>>>>และเรารู้สึกว่าเลือดออกเล็กน้อยเมื่อเค้าทำต่อไป
>>>>>>>>เค้ามองที่เราและถามว่า มันเจ็บเกินไปรึป่าว
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>ดวงตาของเราเต็มไปด้วยน้ำตา เราก็ส่ายหัวและพยักหน้าให้เค้าทำต่อไป
>>>>>>>>>>>>>>>>เค้าเริ่มเคลื่อนไหวเข้าและออกด้วยความชำนาญ
>>>>>>>>แต่เราก็รู้สึกชาเกินไปที่จะรู้สึกถึงส่วนของเค้าภายในตัวเรา
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>และเค้าก็ดึงมันออกไป เรานอนสั่นระริกดีใจที่มันสิ้นสุด
>>>>>>>>>>>>>เค้ามองที่เราและยิ้มอย่างอบอุ่น
>>>>>>>>เรายิ้มและขอบคุณเค้า
>>>>>>>>>>>>>>>>>>และนั่นก็คือครั้งแรก





















>>>>>>>>>>>>ที่เราไปถอนฟัน




คิดอะรายกันอยู่เอ่ยยย


ใครที่รู้ตัวว่าคิดเกินกว่านี้ เขกหัวตัวเอง 3 ทีเลย!!!.....เหอๆๆๆๆๆๆๆ55555555ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

แพ้กลางคืน   Potato

ดึกแล้ว ไล่ตัวเองให้ไปนอน          หยุดยอกย้อนตัวเองสักที.....ฟุ้งซ่านทำไม

ดึกแล้ว เดี๋ยวก็ชินก็ผ่านไป             แค่นอนเหงาเดียวดายไม่มีเธอ.....เหมือนเดิม

เปลี่ยนจากกลางวันกลายเป็นอีกคนไปเลย          แค่ฟ้ามืดลง.....เท่านั้น

อวดเก่งทำเป็นเข้มแข็งอยู่ได้ไม่นาน          ก็ต้านทานไม่ไหว

เก่งนักใช่มั้ย กลางวันทำเป็นเก่งนัก          แล้วทำไมไม่พัก     แล้วทำไมไม่นอน

เก่งนักใช่มั้ย     แล้วทำไมต้องเหงา     แล้วทำไมต้องทุกข์ทน     คิดกังวลมากมาย

เก่งจริงต้องไม่เป็นอะไร     แต่ทำไมแพ้กลางคืนอย่างนี้

ไม่รู้ ว่าทำไมต้องอ่อนแอ          แค่ยอมรับในความเปลี่ยนแปลง.....แค่ไม่มีใคร

อย่าฝืน ไม่ให้ใจมืดตามไป          แต่ไม่รู้ ทำไมแพ้กลางคืนทุกที

คนที่ต้องการ...

หนังสือเล่มหนึ่งเคยถามฉันว่า..

"คนที่เข้าใจในตัวคุณมากที่สุด คุณอยากให้เป็นประมาณไหน?"

ฉันคงตอบว่า...

"แค่รับความเลวของเราได้มากกว่าใคร

และพร้อมจะอยู่เคียงข้างเราเสมอ ก็เพียงพอแล้ว"

ทุกคนต่างมีความเลวด้วยกันทั้งนั้น

ฉันเองก็มีข้อเสียเยอะ รู้ตัวบ้าง ไม่รู้ตัวบ้าง

แต่มันจะดีสักแค่ไหน ถ้ามีใครสักคนที่ "รับความเลว" ของคุณได้

บางคนคาดหวังไว้ว่าคนที่จะคบ ต้องดีอย่างนู้นอย่างนี้

คงไม่มีใครคิดไว้เลยว่าจะต้องกินเหล้า เจ้าชู้ พูดจากวนประสาท

แต่พอเจอคนนั้นจริงๆ

คนที่คิดว่า "ใช่" กลับไม่ได้เป็นเหมือนที่วาดเอาไว้

เพราะ "ความรัก" มันกำหนดไม่ได้ว่าจะให้รักคนนี้ ไม่รักคนนั้น

ที่กำหนดได้มันคือ "ความชอบ" มากกว่า

** แต่ที่สำคัญ คือ

ถ้าเค้าสามารถรับความเลวของคุณได้ด้วยเหมือนกันล่ะ มันเจ๋งขนาดไหน

แล้วคนที่คุณกำลังคบอยู่ตอนนี้ล่ะ เป็นเหมือนที่คุณวาดไว้รึปล่าว

ถ้าเป็นคุณก้อควรบอกเค้านะว่าเค้าน่ะ เป็นญ/ชในฝันของคุณเลย

แต่ถ้าไม่ใช่...

คุณก้อควรบอกให้เค้ารู้ว่า..

ไม่ว่าเค้าจะดีหรือเลว

จะต่างจากที่คุณฝันไว้แค่ไหน

แต่คุณก็ยัง "รัก" เค้า